Noclegi w Amalfi

Białe wieżyczki malowniczego miasteczka, położonego w sercu historycznej Kampanii, z daleka sprawiają wrażenie wtulonych w zjawiskowe klify zatoki Salerno. Rozkwit miasta przypadł na czasy średniowiecza, kiedy to Amalfi było ważnym ośrodkiem handlu i rzemiosła.

Wszechobecna woń cytrusów

Miejscowa ludność od wieków zajmuje się uprawą cytryn. Amalfi słynie z własnej odmiany tych owoców, nazywanej "sfusato amalfitano". Charakteryzuje się ona wyjątkową soczystością i subtelną słodyczą.

Kwaśne cytrusy stały się bazą najsłynniejszego lokalnego trunku Limoncello. Kieliszek likieru stanowi tradycyjne zakończenie posiłku. Roztacza on urzekający aromat skórki cytrynowej, która jest jego głównym składnikiem.

W upalne letnie popołudnie spróbuj lekkiego risotto con agrumi e gamberetti. Smak świeżych krewetek miesza się w nim z aromatem cytryn i pomarańczy, dostarczając niezwykłych wrażeń kulinarnych.

Kolebka włoskiego papiernictwa

Niecały kilometr od centrum na północ położone jest wyjątkowe Muzeum Papieru. Amalfi to jedno z pierwszych europejskich miast, które przejęły sztukę jego wytwarzania od Arabów. Dawne tradycje przez wieki kultywowała lokalna rodzina Milano.

To właśnie do nich należał stary młyn papierniczy, obecna siedziba muzeum. Zobaczysz w nim zabytkowe narzędzia, a także obejrzysz demonstrację ręcznego wytwarzania arkuszy przy użyciu tradycyjnych metod.

Najcenniejszym wyrobem tutejszych rzemieślników jest tzw. Carta Bambagina – specjalna odmiana papieru, produkowana nieprzerwanie od ok. 1220 r. W kolekcji można też podziwiać średniowieczne manuskrypty, wykonane na kartach amalfiańskiej produkcji.

Perełki średniowiecznej architektury

Monumentalna Katedra św. Andrzeja to najpiękniejszy budynek starówki i zarazem symbol Amalfi. Jej charakterystyczna dzwonnica nadaje kształt panoramie miasta. Pierwotna budowla powstała w IX w., by zapewnić spoczynek relikwiom swojego patrona.

W późniejszych wiekach dobudowano do niej bizantyńską fasadę, na której znajdują się ciekawe freski przedstawiające żywoty świętych. We wnętrzu dominuje barok, z wyjątkiem późnorenesansowego posągu św. Andrzeja, autorstwa ucznia Michała Anioła – Michelangelo Naccherino.

Tuż przy katedrze, znajduje się Chiostro del Paradiso ("rajski klasztor"), wybudowany w 1266 r. jako mauzoleum dla miejscowej arystokracji. Ten urokliwy zabytek wykazuje inspiracje stylem mauretańskim, widoczne szczególnie w architektonicznych detalach delikatnych łuków i kolumn środkowego dziedzińca.

Najczęściej zadawane pytania